UBC Leden

Weergaven: 19

Waarschuwing: Op deze pagina staan ​​de componisten vermeld die lid zijn van de UCB en die ons toestemming hebben gegeven om hun gegevens te publiceren.

Vandaag telt de UBC 71 leden

B   D   

B

BAAS Danielle

Belgische van Nederlandse origine.


Ze studeerde aan de Muziekacademie van Jette en vervolgt dan haar opleiding aan het CRBruxelles.

In 1997 won ze de vierde prijs op het Internationaal Concours voor Compositie in de V.S. alsook een compositiewedstrijd voor beiaard Albany Carillon International competition.


Ondanks de geannuleerde wedstrijd ACB USA , vroeg niettemin een Zwitserse
muziekuitgeverij haar werk voor gitaarsolo te mogen uitgeven.


In 2003 werd Oppression, haar werk voor pianosolo weerhouden voor een uitvoering in Pekin en de Braziliaanse gitarist Arnaldo Freire bestelde haar een werk voor gitaar en strijkensemble.


Verschillende musici voeren haar werk uit in België, Frankrijk, Italië,
Bosnië,Spanje,Duitsland, Nederland, Tunesië, Brazilië, China,V.S.


In 2001 sticht Danielle Baas het mobiel Ensemble Mikrokosmos met als doel creaties en verspreiding van Belgische muziek in het buitenland.


Als artistiek directeur opteert ze voor een programmatie die het contact tussen het groot publiek en de componist bevordert.


Voorzitter van de Unie van Belgische Componisten end 2023

 

D

DE PAEPE Nicole

Nicole De Paepe werd op 11 juli 1958 in Antwerpen geboren. Aangespoord door de muzikale bezigheden van haar vader die als hobby piano speelde en haar grootmoeder die operazangeres was, ging zij op 8-jarige leeftijd naar de muziekacademie in Borgerhout waar ze piano, cello, harmonie en kamermuziek volgde. Voor piano behaalde ze in 1974 een onderscheiding op de Guntherwedstrijd in Brussel en in 1977 kreeg ze in Borgerhout een
regeringsmedaille toegekend. Reeds op 14-jarige leeftijd deed ze ingangsexamen aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium van Antwerpen waar ze notenleer, harmonie, praktische harmonie, contrapunt, muziekanalyse, muziekgeschiedenis en kunstgeschiedenis volgde. Ze specialiseerde zich in piano en kamermuziek.

Gepassioneerd door muziek en geleid door haar gevoel begon ze op jonge leeftijd reeds te componeren. Dat blijft haar tot op heden inspireren.
Twee jaar was ze werkzaam als balletbegeleidster. Op 21-jarige leeftijd werd ze
docent praktische harmonie aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium in
Antwerpen en dat deed ze 14 jaar lang. Ze stopte ermee om meer tijd te maken voor de opvoeding van haar drie kinderen en om haar carrière als freelance pianiste en componiste uit te bouwen.

Als pianiste begeleidt ze, dit tot op heden, verschillende koren waaronder
het Philharmonisch koor van Antwerpen (Philko), het Koninklijk gemengd koor Alma Musica en het Don Boscokoor Hoboken. Regelmatig wordt ze als begeleidster ook gevraagd bij koren zoals het vrouwenkoor Sanseveria in Duffel, het Familiakoor van Edegem, vroeger ook onze Schola Gregoriana, Camerata Vocale en Cantabile uit Hove e.a. Ze begeleidde ook solisten tijdens verschillende concerten en wedstrijden in binnen- en buitenland.

Nicole speelt ook orgel en je kan ze evengoed Bachinterpretaties als eigen werk horen spelen. Ook in verschillende kerken te Antwerpen was en is ze te beluisteren zoals Sint-Jacob, Carolus Borromeus, Kristus Koning, Pius X Wilrijk, Heilige Familie en Sint-Jozef Hoboken …

Vanaf 2002 tot op heden nam Nicole De Paepe ook deel aan verschillende (kunst)projecten. Zoals de Nacht van de musea, de Zomer Van Antwerpen, de tentoonstelling van Channel, de Gulden ontsporing 11 juli 2002 in Brussel, de Galerie Utrecht in Nederland. Ze verleende haar medewerking ook aan culturele centra en verschillende privéconcerten.

Haar muziek werd verschillende malen geprogrammeerd door vele radiozenders
waaronder ook Funiculi Funicula van Marc Brillouet. Radio 2 presentatrice Els Broekmans interviewde haar ook meermaals. Nicole is ook actief bezig met verschillende concerten en begeleidingen waaronder ook voor de Duitse en Nederlandse televisie.

Ze componeerde muziek bij Antwerpse legenden en verhalen zoals Brabo en
Antigoon, Lange Wapper en Nello en Patrasche. In dat laatste vertelrecital brengt ze het verhaal van Een hond van Vlaanderen muzikaal tot leven. In het vertelrecital werkt Nicole soms samen met Milly Jennes, de drijvende kracht achter figurentheater Mirantibus, ze beeldt het verhaal uit met haar prachtige poppen.

Eerder nam Nicole de cd Bagatelle op i.s.m. violist Marcel Andriesii.
Samen met hoornist Ernest Maes en celliste Viviane Abdelmalek werkt ze aan nieuwe concerten en werden er ondertussen opnames gemaakt met nieuwe cd’s met haar composities.

DE SMET Raoul

Raoul De Smet werd geboren op 27 oktober 1936 in Borgerhout.

Hij studeerde Romaanse filologie en muziekgeschiedenis aan de Katholieke Universiteit te Leuven. Hierna volgde hij een specialisatiejaar als beursstudent in Madrid en Salamanca. Vier jaar was hij werkzaam in Tunesië als lesgever; hij doceerde tot 1996 Spaans aan de Katholieke Vlaamse Hogeschool te Antwerpen.

Zijn muzikale basisopleiding (solfège, harmonie, piano) genoot hij aan de
Muziekacademie van Deurne. Afgezien van deze opleiding was hij als musicus autodidact, tot hij vanaf 1966 compositie ging studeren bij Lucien Goethals en Louis De Meester aan het IPEM te Gent, bij August Verbesselt te Antwerpen en bij Ton de Leeuw te Amsterdam.


Door zelfstudie van theoretische werken (Schönberg, Krenek, Koechlin, Messiaen, e.a.) en van partituren, en door het beluisteren van allerlei genres heeft hij een persoonlijke taal ontwikkeld.


In 1972 nam De Smet deel aan de Ferienkurse für Neue Musik te Darmstadt, waar twee van zijn werken werden uitgevoerd. Hij woonde tevens de Gaudeamus-dagen bij in Bilthoven.

In 1976 nam hij deel aan het American Seminar te Salzburg over Contemporary American Music.

In 1977 vertegenwoordigde hij het IPEM op het Colloquium Musica/Sintesi in het
kader van de Biënnale van Venetië.


Van 1974 tot 1994 organiseerde Raoul De Smet te Antwerpen de Orphische Avonden, concerten voor eigentijdse (vooral Vlaamse) kamermuziek te Antwerpen.

Tussen 1980 en 1984 was hij lid van de Raad van Bestuur van het Centrum voor Muziek te Leuven.

Tussen 1983 en 1993 programmeerde De Smet concerten van eigentijdse kamermuziek in de Foyer van de Stadsschouwburg (Antwerpen).

In 1976, 1985 en 1990 organiseerde hij Elektronische Muziekdagen in het ICC en deSingel.

In 1981 startte hij de E.M.-reeks, een uitgave in facsimile van kamermuziek van Vlaamse componisten.

In 1987 stichtte hij de OrpheusPrijs, een Tweejaarlijks Internationaal Concours voor de interpretatie van eigentijdse kamermuziek.

Sinds 1999 organiseert hij het “Belgian Chocolates” festival.

DEFOURNY Michel

Michel Defourny, geboren in 1957, is ingenieur en autodidactisch componist.

Hij behaalde een graad in elektromechanische engineering en een doctoraat in toegepaste wetenschappen aan de Universiteit van Luik. Naast zijn studie en later zijn carrière voelde hij zich echter altijd aangetrokken tot klassieke muziek, waarmee zijn ouders hem van jongs af aan in aanraking brachten. Zoals hij zelf graag zegt, leerde hij componeren zoals een kind leert spreken: door te luisteren en te experimenteren.

Als autodidactisch componist schreef hij zijn eerste composities tijdens zijn tienerjaren en terwijl hij klassieke gitaar studeerde aan de Grétry Academie in Luik. Deze korte gitaarstukken zijn improvisaties die door herhaaldelijk spelen vorm hebben gekregen. Enkele jaren geleden bundelde hij zijn beste stukken in twee collecties:

  • Ambiances musicales (10 stukken)
  • Pièces caractéristiques pour guitare (8 stukken)

die verkrijgbaar zijn op de online bladmuzieksite FreeScore.

Rond zijn twintigste nam hij de leiding over een koor, dat hij zeventien jaar lang dirigeerde. Gedurende die tijd harmoniseerde en componeerde hij talloze stukken voor vier stemmen.

Vervolgens wijdde hij zich aan de muziekcompositie in het algemeen, waarbij hij verschillende instrumenten en ensembles verkende. Hij had het geluk Danielle Baas te ontmoeten, die hem regelmatig liet optreden tijdens de concerten die ze organiseerde. Hierdoor leerde hij veel componisten en musici kennen, waardoor hij zijn schrijfstijl verder kon ontwikkelen. Hij schreef met name verschillende hexatonische werken.