Categorie: cv (Pagina 1 van 3)

Weergaven: 0

Michel Defourny, geboren in 1957, is ingenieur en autodidactisch componist.

Hij behaalde een graad in elektromechanische engineering en een doctoraat in toegepaste wetenschappen aan de Universiteit van Luik. Naast zijn studie en later zijn carrière voelde hij zich echter altijd aangetrokken tot klassieke muziek, waarmee zijn ouders hem van jongs af aan in aanraking brachten. Zoals hij zelf graag zegt, leerde hij componeren zoals een kind leert spreken: door te luisteren en te experimenteren.

Als autodidactisch componist schreef hij zijn eerste composities tijdens zijn tienerjaren en terwijl hij klassieke gitaar studeerde aan de Grétry Academie in Luik. Deze korte gitaarstukken zijn improvisaties die door herhaaldelijk spelen vorm hebben gekregen. Enkele jaren geleden bundelde hij zijn beste stukken in twee collecties:

• Ambiances musicales (10 stukken)
• Pièces caractéristiques pour guitare (8 stukken)

die verkrijgbaar zijn op de online bladmuzieksite FreeScore.

Rond zijn twintigste nam hij de leiding over een koor, dat hij zeventien jaar lang dirigeerde. Gedurende die tijd harmoniseerde en componeerde hij talloze stukken voor vier stemmen.

Vervolgens wijdde hij zich aan de muziekcompositie in het algemeen, waarbij hij verschillende instrumenten en ensembles verkende. Hij had het geluk Danielle Baas te ontmoeten, die hem regelmatig liet optreden tijdens de concerten die ze organiseerde. Hierdoor leerde hij veel componisten en musici kennen, waardoor hij zijn schrijfstijl verder kon ontwikkelen. Hij schreef met name verschillende hexatonische werken.

Weergaven: 0

Vincent Ghadimi werd geboren in Rocourt op 14 september 1968. Pas in 1986 begon hij zijn muziekstudie aan de Schaerbeekse Academie, waar hij piano studeerde bij Leonardo Anglani. Aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel behaalde hij eerste prijzen voor piano (Vanden Eynden) en kamermuziek, evenals een hoger diploma in gevorderde solfège. Aan het Conservatorium van Rotterdam, in de klas van Aquiles Delle-Vigne, behaalde hij een masterdiploma in piano en kamermuziek en specialiseerde hij zich tevens in vierhandig en twee-pianospel bij Nelson Delle-Vigne Fabri. Vervolgens studeerde hij drie jaar bij hem aan de Alfred Cortot School of Music in Parijs en volgde hij masterclasses bij Lazar Berman, Zoltan Kocsis, Andrei Nikolsky en anderen.

Vincent Ghadimi is tevens winnaar van twee eerste prijzen op internationale pianoconcoursen (1993: Rotterdam “Doelen”, 1995: Spanje “Ibiza International Piano Competition”). Zijn pianorecitals in Frankrijk, Oostenrijk, Nederland, België en Spanje hebben hem veel lof opgeleverd in de muziekpers.

In 2005 richtte hij samen met harpiste Cécile Marichal Ensemble Polyface op, dat regelmatig concerten geeft. Naast zijn pianocarrière componeerde hij diverse werken, waaronder “Nutations” voor klarinet en piano (uitgegeven door Alain Van Kerckhoven en opgenomen door René Gailly), “Jongleurs de Têtes” voor solo piano, geschreven voor de Orléans Competition in 2002 en bekroond met een eervolle vermelding in de tweede versie tijdens de TIM Competition in 2006, 10 kinderliedjes (in het Nederlands) met zang en pianobegeleiding (uitgegeven door Lantro Music, www.lantromusic.be), “Mémoires d’enfance” en diverse preludes voor piano, eveneens uitgegeven door Lantro Music.

In 2005 werkte hij mee als componist, koorleider en dirigent aan de kinderopera “Décamero lala” (uitgevoerd in het Palais des Beaux-Arts in Brussel).

Hij geeft ook les in piano en muziektheorie en is begeleider aan de Nederlandstalige Academie van Brussel.

Weergaven: 0

Pianist-componist Marc Matthys (°1956,Gent) werd al zeer jong aangetrokken door de muziek. Reeds in 1964 behaalde hij te Parijs een Europese titel tijdens de internationale wedstrijd voor accordeon van de CEA. Na een klassieke opleiding aan het Koninklijk Muziekconservatorium van zijn geboortestad Gent, bekroond met het Hoger Diploma Piano en Kamermuziek, naast Eerste Prijzen Contrapunt en Fuga, profileert hij zich als een uiterst veelzijdig musicus in uiteenlopende muziekgenres zoals Klassiek, Jazz en Pop.

Zo werkte hij samen met figuren als Frédéric Devreese, Dirk Brossé, Rudolf
Werthen,Walter Boeykens, Neeme Järvi, Aga Winska, Henry Raudales, Roby Lakatos, Toots Thielemans, Eddie Daniels, Ali Ryerson, Paquito d’Rivera, Jo Lemaire, Leen Persijn en Shirley Bassey.

Tot op heden realiseerde hij een 30-tal Cd’s en 2 DVD’s voor diverse labels,
veelal ook met eigen composities.

Hij was van 1986 tot 2016 directeur van het Conservatorium van de stad Kortrijk en sinds 1978 docent aan de Hogeschool Gent, departement Koninklijk Conservatorium, waar hij de Jazzafdeling oprichtte. Hij bekwam verschillende onderscheidingen waaronder de Grand Prix Humanitaire de France, werd laureaat van wedstrijden zoals Tenuto ‘79 (VRT), Joseph Van Roy-pianowedstrijd (Gent), Klara compositiewedstrijd, Europ’ Jazz Contest en het Jazzconcours te Dunkerque en concerteerde in Europa, de USA, Rusland en China.

Zijn kwartet met o.a. fluitist Dirk De Caluwé trad op in het Koninklijk Paleis ter gelegenheid van het zilveren huwelijksjubileum van Koning Boudewijn en Koningin Fabiola en als solistcomponist was hij te gast tijdens de Wereldtentoonstelling in Shangai en de NFA Convention in Las Vegas.
Van zijn composities verschenen opnames met het VRO, Het Koninklijk Filharmonisch Orkest van Vlaanderen, Het Nationaal Orkest van België, I Fiamminghi, L’Arco Musicale, Ensemble Walter Boeykens, Big Band Sound,Toots Thielemans, Jo Lemaire, celliste Viviane Spanoghe, pianist André De Groote, fluitist Peter Verhoyen, Arco Baleno, Kugoni trio en Convivium Musicum.

Marc Matthys was gastdocent aan de Bowling Green State University (Ohio), bestuurder bij Sabam (1995-1999), stichtend bestuurder en voorzitter van ComaV (de Vlaamse componistenvereniging), bestuurder bij UBC (Unie van Belgische Componisten) en maakt sinds 1982 deel uit van internationale Jury’s zoals Europ’ Jazz Contest, The International Clarinet Competition en het Concours Adolphe Sax.

Marc Matthys is Ridder in de Leopoldsorde en Officier in de Kroonorde.

Weergaven: 0

Alain Craens koos na het Hoger Secundair Kunstonderwijs voor een opleiding aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium Antwerpen, waar hij de Eerste Prijzen Compositie (prijs A. De Vleeshouwer), Notenleer, Harmonie (prijs Paul Gilson), Contrapunt, Fuga, Hobo, Engelse hoorn en Kamermuziek behaalde.

In de periode van 1978 tot 1998 was hij leraar hobo, kamermuziek en harmonie aan het Stedelijk Muziekconservatorium van Leuven, de Rijksacademie van Antwerpen en de Stedelijke Muziekacademie van Antwerpen (afdeling Ekeren), waar hij van 1993 tot 1996 waarnemend directeur was.

Hij doceert muziekschriftuur en arrangement en coördineert de AMV vakken aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium van Antwerpen, en oefent er sinds 2001 ook de functie van artistiek directeur uit.

Als uitvoerend musicus was hij hobo-solo van het orkest van de Vlaamse Kameropera en het Vlaams Kamerorkest en gaf hij met verschillende ensembles en orkesten concerten in binnen- en buitenland.

Alain Craens behaalde naar aanleiding van het einddiploma de prijs Paul Gilson voor harmonie en de prijs A. De Vleeshouwer. Diezelfde prijs A. De Vleeshouwer kreeg hij ook in mei 1985 voor zijn compositie ‘Divertimento voor hobo, klarinet en fagot’. Ook ontving hij tweemaal de prijs Cantabile voor pianocompositie in 1989 en 1991.

Alain Craens kreeg verschillende compositieopdrachten en zijn werken werden door gerenommeerde musici en ensembles gecreëerd en uitgevoerd. Heel wat composities staan op CD (o.a. labels Arsis Classics, Phaedra, De Haske,…) of werden opgenomen door de radio

Weergaven: 0

Luc Van Hove (°1957) kreeg zijn muzikale opleiding aan het Koninklijk Vlaams
Muziekconservatorium van Antwerpen. Hij studeerde er onder andere compositie bij Willem Kersters, analyse bij August Verbesselt, piano bij Lode Backx en
muziekgeschiedenis bij Kamiel Cooremans. Later volgde hij ook vervolmakingscursussen orkestdirectie in het Mozarteum in Salzburg en compositie en choreografie aan de universiteit van Surrey in Guildford.

Op de palmares van Luc Van Hove prijken verschillende compositieprijzen, waaronder de prijs Annie Rutzky, de prijs Belgische Artistieke Promotie van Sabam, de prijs Albert de Vleeshouwer en de Sabamprijs Ernstige Muziek 1993.

Luc Van Hove is gewezen buitengewoon leraar aan de muziekkapel Koningin
Elisabeth en doceert momenteel compositie aan het conservatorium van Antwerpen en compositie en analyse aan het Lemmensinstituut in Leuven. Ook is hij promotor en artistiek adviseur aan het Orpheusinstituut en is hij lid van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten.

Voor tal van vooraanstaande organisatoren en uitvoerders heeft Luc Van Hove opdrachten verzorgd. Zo componeerde hij voor het Koninklijk Filharmonisch Orkest van Vlaanderen, het Vlaams Radio Orkest, de Filharmonische Vereniging van Brussel, het Internationaal Kunstcentrum deSingel, Antwerpen ’93 Culturele Hoofdstad van Europa, I Fiamminghi, de Beethoven Academie en Roel Dieltiens en zijn ensemble Explorations. Daarnaast was hij componist in residentie van het Festival van Vlaanderen Internationaal , werd hij aangesteld tot gastcomponist van de Week van de Hedendaagse Muziek in Gent en was hij centrale componist tijdens het festival I Fiamminghi in Campo 1997.

Het oeuvre van Luc Van Hove omvat onder andere de titels ‘Carnaval op het strand’ voor orkest opus 17, Symfonie 1 opus 25, ‘Stacked time’ voor elektrische gitaar en orkest opus 26, Triptiek voor hobo en orkest opus 29, Strijkkwartet
opus 30, Pianoconcerto opus 32, ‘Strings’ opus 33, Symfonie 2 opus 34, ‘Kammerkonzert’ voor cello en ensemble opus 36, Symfonie 3 opus 39 en ‘Four sacred songs for mixed choir’ opus 42.

Niet enkel in België echter, maar ook in het buitenland geniet Luc Van Hove grote
faam. Zo werd van hem werk gespeeld op het Midem Festival in Cannes, tijdens de
promenadeconcerten in de Doelen in Rotterdam en op het festival November Music.

Bovendien vertolken befaamde buitenlandse ensembles en musici regelmatig werk van Luc Van Hove: het Rotterdams Philharmonisch Orkest, het Brodsky Quartet, het Arditti Quartet, het Xenakis Ensemble en cellist Pieter Wispelwey

Zie ook: Prijs Peter Benoit 2026 toegekend aan Luc Van Hove

Weergaven: 1

Michel Béro werd geboren in Mélin (Jodoigne) op 26 april 1950. Aan het Conservatorium van Brussel studeerde hij piano in de klas van André Dumortier (Yvette Allard) (1969-1970). Aan de Université Libre de Bruxelles (1971-1975) behaalde hij een bachelordiploma en een bevoegdheid als docent kunstgeschiedenis en archeologie (musicologie) met zijn scriptie: ‘Sigismond Thalberg, Aspecten van pianovirtuositeit in de 19e eeuw’ (professor Robert Wangermée). Vervolgens studeerde hij privé muziekcompositie en orkestratie bij Marcel Quinet (1981-1986).

Hij begon in 1973 als productieassistent bij RTBF, werd in 1981 producent en in 1995 hoofdproducent. Tegelijkertijd was hij van 1987 tot 2009 afgevaardigde bij het Internationaal Rostrum van Componisten (UNESCO). Daarnaast doceerde hij muziekgeschiedenis van 1980 tot 1984 aan de Muziekacademie van Brussel en van 1980 tot 1996 aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel.

Michel Béro beschouwt zichzelf als een hedendaagse componist in de zin dat hij zich verwant voelt met hedendaagse Belgische componisten. Gefascineerd door de relatie tussen muziek en wiskundige formules, worden zijn werken desondanks niet beheerst door rigide formules.

Weergaven: 0

Renier Doutrelepont werd geboren op 26 november 1939 in Malmedy.

Zijn vroege muzikale opleiding begon bij Octave Micha (Stavelot) voor solfège en piano. Later studeerde hij harmonie bij Francis de Bourguignon. Na het overlijden van de Bourguignon nam Jean Absil hem onder zijn hoede als leerling in harmonie, contrapunt en compositie.

Hij trad in 1966 toe tot het RTBF. Hij schreef de muziek voor documentaires: “To Illustrate Magritte” (Christian Bussy), “The Memory of Stones” (Françoise Lempereur), en later voor speelfilms: “Murders at Home” (Marc Lobet), “The Metamorphoses of Rachel” (Robert Lombaerts), enz.

Hij componeert nog steeds (in atonale stijl): twee concerten voor piano en viool, kamermuziek voor diverse ensembles (onder begeleiding van Georges Octors) en liederen op gedichten van Marcel Mariën, Louis Scutenaire, Charles Vanlerberghe, Andrée Sodenkamp en Jean-Claude Lalanne Cassou.

Hij heeft zes cd’s met zijn werk opgenomen.

Hij woont momenteel in Brussel, is bestuurslid van de Unie van Belgische Componisten (UCB) en neemt dankzij Danielle Baas regelmatig deel aan het Osmose Festival.

Weergaven: 1

Nicole De Paepe werd op 11 juli 1958 in Antwerpen geboren. Aangespoord door de muzikale bezigheden van haar vader die als hobby piano speelde en haar grootmoeder die operazangeres was, ging zij op 8-jarige leeftijd naar de muziekacademie in Borgerhout waar ze piano, cello, harmonie en kamermuziek volgde. Voor piano behaalde ze in 1974 een onderscheiding op de Guntherwedstrijd in Brussel en in 1977 kreeg ze in Borgerhout een
regeringsmedaille toegekend. Reeds op 14-jarige leeftijd deed ze ingangsexamen aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium van Antwerpen waar ze notenleer, harmonie, praktische harmonie, contrapunt, muziekanalyse, muziekgeschiedenis en kunstgeschiedenis volgde. Ze specialiseerde zich in piano en kamermuziek.

Gepassioneerd door muziek en geleid door haar gevoel begon ze op jonge leeftijd reeds te componeren. Dat blijft haar tot op heden inspireren.
Twee jaar was ze werkzaam als balletbegeleidster. Op 21-jarige leeftijd werd ze
docent praktische harmonie aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium in
Antwerpen en dat deed ze 14 jaar lang. Ze stopte ermee om meer tijd te maken voor de opvoeding van haar drie kinderen en om haar carrière als freelance pianiste en componiste uit te bouwen.

Als pianiste begeleidt ze, dit tot op heden, verschillende koren waaronder
het Philharmonisch koor van Antwerpen (Philko), het Koninklijk gemengd koor Alma Musica en het Don Boscokoor Hoboken. Regelmatig wordt ze als begeleidster ook gevraagd bij koren zoals het vrouwenkoor Sanseveria in Duffel, het Familiakoor van Edegem, vroeger ook onze Schola Gregoriana, Camerata Vocale en Cantabile uit Hove e.a. Ze begeleidde ook solisten tijdens verschillende concerten en wedstrijden in binnen- en buitenland.

Nicole speelt ook orgel en je kan ze evengoed Bachinterpretaties als eigen werk horen spelen. Ook in verschillende kerken te Antwerpen was en is ze te beluisteren zoals Sint-Jacob, Carolus Borromeus, Kristus Koning, Pius X Wilrijk, Heilige Familie en Sint-Jozef Hoboken …

Vanaf 2002 tot op heden nam Nicole De Paepe ook deel aan verschillende (kunst)projecten. Zoals de Nacht van de musea, de Zomer Van Antwerpen, de tentoonstelling van Channel, de Gulden ontsporing 11 juli 2002 in Brussel, de Galerie Utrecht in Nederland. Ze verleende haar medewerking ook aan culturele centra en verschillende privéconcerten.

Haar muziek werd verschillende malen geprogrammeerd door vele radiozenders
waaronder ook Funiculi Funicula van Marc Brillouet. Radio 2 presentatrice Els Broekmans interviewde haar ook meermaals. Nicole is ook actief bezig met verschillende concerten en begeleidingen waaronder ook voor de Duitse en Nederlandse televisie.

Ze componeerde muziek bij Antwerpse legenden en verhalen zoals Brabo en
Antigoon, Lange Wapper en Nello en Patrasche. In dat laatste vertelrecital brengt ze het verhaal van Een hond van Vlaanderen muzikaal tot leven. In het vertelrecital werkt Nicole soms samen met Milly Jennes, de drijvende kracht achter figurentheater Mirantibus, ze beeldt het verhaal uit met haar prachtige poppen.

Eerder nam Nicole de cd Bagatelle op i.s.m. violist Marcel Andriesii.
Samen met hoornist Ernest Maes en celliste Viviane Abdelmalek werkt ze aan nieuwe concerten en werden er ondertussen opnames gemaakt met nieuwe cd’s met haar composities.

Weergaven: 1

Bart Verstraeten is pianist, componist en leerkracht. Hij volgde piano, cello, orgel en muziektheorie aan de academie van zijn geboortestad en behaalde vervolgens
meesterdiploma’s muziektheorie en compositie aan het Koninklijk Vlaams
Muziekconservatorium Antwerpen bij onder anderen Luc Van Hove en Wim Henderickx.

Aan het Conservatorium van Gent studeerde hij piano bij Johan Duijck, met masterclasses bij Jonathan Powell, Eliane Rodrigues en Irene Russo.

Tegenwoordig geeft hij piano en compositie aan de academie van Wilrijk en treedt hij op als pianist, zowel solerend als in samenwerking met bariton Tristan Faes.
Als componist kreeg hij al vroeg erkenning met werken als het pianotrio Alla Zingarese en het Trio voor fluit, altviool en gitaar, beide bekroond in 2005. Zijn muziek is lyrisch en ritmisch gedreven, geïnspireerd door laatnegentiende-eeuwse stijlen maar met een hedendaagse blik en een drang naar vernieuwing.

Verstraeten ziet zichzelf als bruggenbouwer tussen traditie en moderniteit. Zijn werkenlijst omvat naast pianowerken – waaronder de bundel All’Ungherese – ook koorcomposities en kamermuziek, met een internationale reputatie voor zijn mandolinecyclus (Persephone, Demeter, Hades, Le vieux moulin).

Bijzonder vruchtbaar was zijn samenwerking met dirigent Peter Ickx, voor wie hij
verschillende koorwerken componeerde. Hij schreef ook liedcycli op teksten van Pablo Neruda, Rutger Kopland, Emile Verhaeren en Charles Baudelaire.

Weergaven: 0

Frank Agsteribbe werd geboren te Gent in 1968. Aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium van Antwerpen studeerde hij vanaf 1986 orgel bij Stanislas Deriemaeker en Joris Verdin, en klavecimbel bij Jos Van Immerseel. Daarnaast vervolmaakte hij zich bij Gustav Leonhardt, Davitt Moroney en Luigi Ferdinando Tagliavini.

Naast zijn intense activiteit binnen de oude muziek als continuospeler interesseert hij zich ook voor hedendaagse muziekliteratuur: hij studeerde bij Herman Sabbe (musicologie, Gent) en aan het Conservatorium van Antwerpen volgde hij bij Boudewijn Buckinx de lessen muziekgeschiedenis over de negentiende en twintigste eeuw, die niet enkel op een historische, maar ook op een sociologische en filosofische wijze benaderd werden. Op aanraden van Buckinx volgt hij tussen 1990 en 1994 compositielessen bij de Amerikaan Frederic Rzewski in Luik. Het is in deze periode dat Agsteribbe resoluut kiest voor een postmoderne schrijfwijze. Vele werken zijn geschreven in opdracht van o.m. Broederlijk Delen, Radio 3, Muziektheater Transparant, Koninklijk Jeugdtheater en het Koninklijk Vlaams Conservatorium van Antwerpen. Hij werd meer actief als dirigent sinds 1994 en dirigeerde zowel barokke cantates als 20ste eeuws repertoire en eigen werk. Agsteribbe studeerde orkestdirectie bij David Angus vanaf 2003 en kreeg een ‘Dartington International Summer School Scholarship’ om deel te nemen aan de masterclass orkestdirectie met Diego Masson in augustus 2004. Als klavecinist/organist treedt hij veelvuldig op met verschillende orkesten en kamermuziekensembles zoals Duo Mosaic, The Wondrous Machine, The Great Charm, Il Fondamento, Huelgas Ensemble, Anima Eterna en La Petite Bande. Hij concerteert in verschillende Europese landen en verleent geregeld zijn medewerking aan radio- en CD-opnames.

Sinds 1989 is Frank Agsteribbe verbonden aan het Conservatorium van Antwerpen waar hij analyse, AML-theorie en kamermuziek doceert. Daarnaast werkt hij als stafmedewerker aan het Orpheus Instituut, alsook als free-lance programmamaker, recensent en opnameleider. Hij is bestuurslid van de Vereniging voor Muziektheorie in Amsterdam sinds de oprichting ervan in 1999, en was van 1999 tot 2003 redacteur van het Tijdschrift voor Muziektheorie, eveneens in Amsterdam. In juni 2002 was hij als deelnemer geselecteerd aan het Mannes Institute for Advanced Studies in Music Theory in New York, en in 2003 en 2004 was hij als artistiek stafmedewerker verantwoordelijk voor de International Orpheus Academy for Music Theory in Gent. (Matrix)